Project | SILENT TREATMENT

Wat ‘bleef’ - De stilte voorbij

De stilte is geen rust, maar de meest eenzame vorm van geweld. Met één beweging besluit de ander dat jij niet langer bestaat. Het is de weigering om de ander nog als mens te erkennen; een onzichtbare executie van de verbinding, voltrokken in een ijzig vacuüm.

In dit fort van glas is het zwijgen een wapen dat actief uitholt wie je bent. Terwijl het lichaam verkrampt van onmacht en tegen de muren van de blokkade slaat, kijkt hij toe vanuit de ivoren toren van zijn eigen superioriteit.

Waar hij spreekt van paniek, brengt hij vernietiging. Jouw blinde angst is voor hem slechts het bewijs van zijn macht; het bewijs dat hij de regie voert over jouw bestaan. Dat hij de regie voert over de zuurstof in de kamer.

Het is de diepste kou die er bestaat: de wetenschap dat jouw stem is geamputeerd en je mond gesnoerd, terwijl de ander zich warmt aan de as van de dialoog die hij weigerde te voeren. Waar hij spreekt van grenzen, zaait hij verwoesting. Niets schreeuwt zo hard als de man die weigert te horen.

Men wordt een schim in de eigen werkelijkheid, gewist door de persoon die ooit de veilige haven was. Het spreekt zijn vonnis uit over alles wat er ooit was.

De stilte is de hand die je niet slaat, maar die je langzaam onder water houdt tot de bellen stoppen.